Od epoki wikingów do dzisiejszej Norwegii: unie, Konstytucja, niepodległość, wojna, ropa i bardziej zróżnicowane społeczeństwo.
Ostatnia aktualizacja:
Epoka wikingów i pierwsze królestwo
Epoka wikingów w Norwegii trwała mniej więcej od roku 800 do 1050. Wiele osób uważa za jej początek rok 793, kiedy wikingowie zaatakowali klasztor w Lindisfarne w Anglii.
Wikingowie byli zręcznymi żeglarzami. Budowali długie, wąskie statki, które mogły pływać po morzu i po rzekach. Handlowali, osiedlali się w nowych krajach i napadali na klasztory i miasta. Norwescy wikingowie podróżowali zwłaszcza do Irlandii, Szkocji, Islandii i Grenlandii.
Społeczeństwo miało trzy główne grupy:
wodzowie i inni zamożni mężczyźni
wolni rolnicy
tralowie (thralls), którzy byli niewolnikami bez praw
Ludzie spotykali się na „tingu”, zgromadzeniu, na którym rozstrzygali sprawy i stanowili prawa. Słowo to żyje dalej w nazwie Stortinget, norweski parlament.
Na początku Norwegia składała się z wielu małych obszarów, każdy z własnym wodzem. Według tradycji Harald Złotowłosy (Harald Hårfagre) zjednoczył kraj w jedno królestwo po bitwie pod Hafrsfjord, tradycyjnie około roku 872. Historycy nie są zgodni co do daty (niektórzy mówią o latach 880. lub około 900) ani co do szczegółów, ale Harald jest uważany za pierwszego króla Norwegii.
Wikingowie wierzyli w bogów nordyckich, takich jak Odyn i Thor. Około roku 1000 królowie zaczęli wprowadzać chrześcijaństwo.
Pełny moduł i wszystkie pytania są w aplikacji.
Najważniejsze punkty
Epoka wikingów i pierwsze królestwo
Epoka wikingów: mniej więcej od roku 800 do 1050
Społeczeństwo: wodzowie, wolni rolnicy i tralowie (niewolnicy)
Ting był zgromadzeniem, które rozstrzygało sprawy i stanowiło prawa
Harald Złotowłosy jest uważany za pierwszego króla, który zjednoczył Norwegię
Norwescy wikingowie podróżowali między innymi do Islandii, Grenlandii i na Wyspy Brytyjskie
Chrześcijaństwo i średniowiecze
Chrześcijaństwo wprowadzono około roku 1000, a Olaf Haraldsson zginął pod Stiklestad w 1030 roku
Czarna Śmierć przyszła w 1349 roku i zmarła mniej więcej połowa ludzi
Unia Kalmarska od 1397 roku połączyła Danię, Norwegię i Szwecję
Katedra Nidaros w Trondheim jest zbudowana nad grobem świętego Olafa
Kościoły klepkowe to drewniane kościoły ze średniowiecza
Norwegia pod panowaniem Danii
Norwegia była pod panowaniem duńskim przez około 400 lat, do 1814 roku
Reformacja przyszła w 1537 roku, a językiem pisanym stał się duński
Król był monarchą absolutnym od 1660 roku
Husmann pracował dla rolnika w zamian za możliwość mieszkania i uprawiania małego kawałka ziemi
Uniwersytet w Christianii (Oslo) założono w 1811 roku
1814: Konstytucja i unia ze Szwecją
17 maja 1814: Konstytucja została uchwalona w Eidsvoll przez 112 przedstawicieli
17 maja jest norweskim świętem narodowym
Norwegia mimo to musiała w 1814 roku wejść w unię ze Szwecją
Unia: wspólny król, ale własna konstytucja i własny parlament
Szwecja decydowała o polityce zagranicznej w unii
Droga do niepodległości w 1905 roku
1884: wprowadzono parlamentaryzm, a Johan Sverdrup został pierwszym premierem
1898: prawo głosu dla wszystkich mężczyzn; 1913: prawo głosu dla kobiet
7 czerwca 1905: Storting rozwiązał unię ze Szwecją
Rozwiązanie było pokojowe, bez wojny
Haakon VII został królem Norwegii w 1905 roku
Roald Amundsen dotarł do bieguna południowego w 1911 roku, a Fridtjof Nansen otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla w 1922 roku
Ubóstwo, emigracja i przemysł
Około 800 000 Norwegów wyemigrowało do Ameryki Północnej, pierwsi w 1825 roku
Energia wodna i przemysł zmieniły gospodarkę
Związki zawodowe i ruch robotniczy rosły
Partia Pracy została założona w 1887 roku
Żegluga i rybołówstwo były ważnymi gałęziami przemysłu
II wojna światowa i okupacja
9 kwietnia 1940: Niemcy zaatakowały Norwegię
Norwegia była okupowana przez pięć lat, do 8 maja 1945 roku (Dzień Wyzwolenia)
Król i rząd kierowali oporem z Londynu
Front domowy (Hjemmefronten) był norweskim ruchem oporu
Około 770 Żydów deportowano z Norwegii w 1942 i 1943 roku, a większość została zabita
Odbudowa, ropa i współpraca międzynarodowa
Norwegia wstąpiła do ONZ w 1945 roku i do NATO w 1949 roku
Naród powiedział nie UE w 1972 i 1994 roku, ale Norwegia jest w EOG
Ropę znaleziono na Ekofisk w 1969 roku
Fundusz Naftowy (Globalny Państwowy Fundusz Emerytalny) dostał pierwszą wpłatę w 1996 roku
Gro Harlem Brundtland była pierwszą kobietą premierem (1981)
Historia Saamów i mniejszości narodowych
Saamowie są ludnością rdzenną, a obszar saamski nazywa się Sápmi
Polityka norwegizacji miała na celu uczynienie z Saamów i Kwenów Norwegów
Sprawa Alty (1979-1981) dotyczyła zagospodarowania rzeki Alta
Parlament Saamski został otwarty w 1989 roku
Norwegia ma pięć mniejszości narodowych
Imigracja i współczesna Norwegia
Imigranci zarobkowi przyjeżdżali od lat 60., a stop imigracji wprowadzono w 1975 roku
Uchodźcy przyjeżdżali z wielu krajów, a z Ukrainy w 2022 roku
Rozszerzenie UE w 2004 roku przyniosło migrację zarobkową z Europy Wschodniej
22 lipca 2011: ataki terrorystyczne w Oslo i na Utøyi, zginęło 77 osób