Hei Norge
Polski

Moduł 1

Życie zawodowe

Dowiedz się o pracy, umowach, wynagrodzeniu, urlopie, chorobie, prawach pracownika, związkach zawodowych i NAV.

Ostatnia aktualizacja:

Życie zawodowe w Norwegii

Praca jest ważną częścią życia w Norwegii. Wiele osób uważa, że dzięki pracy można samodzielnie się utrzymać i uczestniczyć w życiu społeczeństwa. W 2025 roku pracowało około 70 na 100 osób w wieku od 15 do 74 lat. Normalne jest, że pracują zarówno kobiety, jak i mężczyźni, a wiele kobiet jest szefowymi i kierowniczkami.

Rynek pracy ma dwie części:

Najwięcej osób pracuje w ochronie zdrowia i opiece społecznej, na przykład w domach opieki, szpitalach i opiece domowej.

Norweskie życie zawodowe cechuje zaufanie i małe różnice między szefem a pracownikami. Do szefa mówi się „du” (ty), a wyrażenie sprzeciwu jest w porządku. Punktualność jest ważna. W wielu miejscach pracy organizuje się też dugnad (wspólna praca społeczna), podczas której wszyscy pomagają przy wspólnym zadaniu.

Norweskie życie zawodowe opiera się na prawach i porozumieniach. Ważne ustawy to ustawa o środowisku pracy (Working Environment Act), ustawa o urlopach (Holidays Act) oraz ustawa o równości i zakazie dyskryminacji (Equality and Anti-Discrimination Act). Ponadto państwo, pracodawcy i pracownicy współpracują, aby tworzyć dobre zasady. Ta współpraca nazywa się współpracą trójstronną (trepartssamarbeidet).

W Norwegii nie ma ustawowej płacy minimalnej dla wszystkich. Wynagrodzenie ustalają między sobą pracodawca i pracownik, często w układzie zbiorowym.

Pełny moduł i wszystkie pytania są w aplikacji.

Najważniejsze punkty

Życie zawodowe w Norwegii

Szukanie pracy: CV, podanie i kompetencje

Umowa o pracę i okres próbny

Czas pracy, przerwy i nadgodziny

Wynagrodzenie, podatek i praca na czarno

Urlop i wynagrodzenie urlopowe

Choroba, oświadczenie o chorobie i zasiłek chorobowy

Zwolnienie, dyskryminacja i prawa

Związki zawodowe, układy zbiorowe i środowisko pracy

Bezrobocie i NAV

Przykładowe pytania z tego modułu

1Do ilu dni roboczych urlopu masz co najmniej prawo według ustawy o urlopach (ferieloven)?

  1. A20 dni roboczych (4 tygodnie)
  2. B25 dni roboczych (4 tygodnie i 1 dzień)
  3. C30 dni roboczych (5 tygodni)
Pokaż odpowiedź

Odpowiedź: B. 25 dni roboczych (4 tygodnie i 1 dzień)

Wyjaśnienie: Ustawa o urlopach daje co najmniej 25 dni roboczych, czyli cztery tygodnie i jeden dzień. Sobota też liczy się jako dzień roboczy. Wielu ludzi ma pięć tygodni na podstawie układu zbiorowego.

2Jakie jest zadanie tillitsvalgt (przedstawiciela związkowego) w miejscu pracy?

  1. AReprezentowanie członków wobec kierownictwa
  2. BZatrudnianie nowych pracowników
  3. CKontrolowanie czasu pracy pracowników
Pokaż odpowiedź

Odpowiedź: A. Reprezentowanie członków wobec kierownictwa

Wyjaśnienie: Tillitsvalgt jest wybierany przez członków związku zawodowego. Rozmawia z kierownictwem w imieniu członków.

3Ile godzin dziennie wynosi zwykły czas pracy według ustawy o środowisku pracy?

  1. ANajwyżej 5 godzin
  2. BNajwyżej 9 godzin
  3. CNajwyżej 12 godzin
Pokaż odpowiedź

Odpowiedź: B. Najwyżej 9 godzin

Wyjaśnienie: Zwykły czas pracy to najwyżej 9 godzin na dobę i najwyżej 40 godzin tygodniowo. Wiele osób ma uzgodnione 7,5 lub 8 godzin.

4Jaki jest wymóg, żeby dostać zasiłek dla bezrobotnych (dagpenger) z NAV?

  1. AJesteś zarejestrowany jako osoba poszukująca pracy.
  2. BMasz ponad 67 lat.
  3. CMasz dzieci poniżej 18 lat.
Pokaż odpowiedź

Odpowiedź: A. Jesteś zarejestrowany jako osoba poszukująca pracy.

Wyjaśnienie: Żeby dostać dagpenger, musisz w całości lub częściowo stracić pracę, być zarejestrowany w NAV (Norweski Urząd Pracy i Opieki Społecznej) jako osoba poszukująca pracy i mieć wcześniej wystarczający dochód.

5Czy norwescy pracodawcy muszą mieć program emerytalny dla pracowników (tjenestepensjon)?

  1. ANie, tylko państwo i gminy muszą go mieć.
  2. BTak, wszyscy prywatni pracodawcy muszą go mieć.
  3. CNie, tylko jeśli żąda tego związek zawodowy.
Pokaż odpowiedź

Odpowiedź: B. Tak, wszyscy prywatni pracodawcy muszą go mieć.

Wyjaśnienie: Firmy muszą mieć tjenestepensjon dla pracowników. To wymóg ustawowy. Emerytura z tego źródła jest dodatkiem do emerytury z ubezpieczenia społecznego (folketrygd).

Wszystkie przykładowe pytania →